Confiture de Fraise - Çilek Reçeli

Hani bazı yollar vardır, gitmek için gün sayarsınız, gittiğinizde yeniden gitmenin hayalini kurarsınız. Öylesine pastoral bir yol ki Urla Alaçatı arasındaki eski yol! Öbek öbek beyaz papatyalar arasına atılmış gelinciklerle sarılımıştı yolun kenarı.  Sahi biraz erken açmadı mı bu gelincikler? 

Yolun tüm güzelliği sardı sarmaladı beni, haber kirliliğinden hayli etkilenmiş olan bünyeme biraz olsun iyi geldi. Düşündüm tabii yeniden, bu canım topraklar ne zaman huzur bulacak diye? 

Alaçatı beni kuş cıvıltıları ile karşıladı. Yaz zamanlarının karmaşasının yerine şu aralar dingin bir huzur var çünkü. Kalabalık yok, sessizlik hakim. Hacımemiş mahallesinin sakinleri ile tanıştım. Göz Oda butik otelin kurucusu Gözde ve Pasta Pasta makarna restoranın sahibi Mehtap hanım. 

Göz Oda çok şirin bir mekan. Alaçatı'nın kendine has dokusu üzerine, hünerli mimar dokunuşu ile rüye gibi bir otel kurmuş Gözde. Haftasonları kahvaltı, saat 3ten sonra da mangalda sucuk şöleni var mekanda.

Elim boş gitmek istemedim, portakallı tartoletler götürdüm ben de… Sanki yolda gelinciklerle karşılaşacağım içime doğmuş…

Bugün size ev yapımı bir reçel tarifi vereceğim. Hem de dondurulmuş meyve ile. Marketten aldıklarımızın içindeki koruyucu maddeleri içermediği ve en azından ev yapımı olduğu için tercih ediyorum. Minik yeğenim nil gibi kızım Defne'de pek sevdi bu reçeli...

Malzemeler:

500 gr çilek

300 gr frambuaz

550 gr şeker

30 ml limon suyu(bir orta boy limon)

300 ml su

4-5 karabiber tanesi

Büyük bir tencerede suyu ve şekeri kaynatıyoruz. Üzerinde iri iri köpükler oluşana dek…

Bu sırada bir kasede meyveleri limon suyuyla ve ezdiğimiz karabiber taneleriyle karıştırıyoruz. Biber meyvelerin asidini enfes dengeliyor.

İri köpüklenme başlayınca meyveleri alalım tencereye.

Sonra meyveleri atalım tencereye... 

Ve kaynamaya bırakalım...

Arada üzerinde oluşan pembe köpükleri kaşıkla toplayalım. Parlak bir reçel istiyorsak bu işlemi uygulamalıyız. Havaya karışan mis kokuyu ciğerlerimize çekelim...

105 dereceye gelinceye kadar pişirelim. Termometreniz yoksa ben zaman tuttum orta hararetli ateşte tam yarım saate tekabül ediyor. 

Küçük kavanozlara şişeyi tamamen dolduracak şekilde boşaltalım reçelimizi...

Sonra kapaklarını kapatıp buzlu su dolu bir kaba ters çevirelim. Bu şekilde kapakları mühürlemiş ve pastorizasyon işlemini yapmış olursunuz. Yani şişe içinde artık mikrop üremez . Bu da Cordon Bleu'de öğrendiğim bir bilgi. Reçelciler çoktan biliyordur ya!

Tabi ki mevsiminde tazesiyle çok daha enfes olacaktır. Ama dondurulumuş meyvelerde bu anlamda kullanılabilir.

Tereyağı ve kızarmış ekmekle muhteşem bir trio, afiyet olsun tatlıseverler...

Pavlova

Günler günleri kovalıyor, zaman sanki bir başka hızda akıyordu. Dışarda köpekler havlıyordu ve sis kaplamıştı gökyüzünü. Antika pazarından aldığı güneş gözlüğünü kullanmak için uygun birgün değildi. Giyindi. Kedilerini besledi sessizce. Pantolonun paçalarını tüy içinde bırakmışlardı birkaç dakika içinde. Görüşmeye bu şekilde gidemezdi. Ama temizlemekte istemedi. Ben buyum dedi. Kedi sevdalısı. Ve kedilerinin teşekkürü paçalarında arabasına bindi. Camını araladı, radyoyu açtı. Derin bir nefes aldı. Sisleri yara yara ilerlerken yeniden düşündü. Sıcak çay hayal etti, ve sonra kendini, tuvalinin başında… Şimdi nasıl yapacaktı yeniden 9-5 çalışmayı. Ne kadar basit bir hayat istiyordu oysa ki! Görüşmemeyi tercih etti. Hayallerini ertelemedi. Evine, kedilerine döndü. Beş kuruşa yazdığı sanat dergisine, tuvallerine ve çevirilerine…

Dışarda köpekler havlıyordu, elinde bir fincan çay vardı…

Mutluluğu basit zevklerde arayın, basit bir hayat yaşayın, basit düşünün  

Evet, İrmik hanım'dan yine hafif, glutensiz, kolay bir tarif…

Görüntüsü enfes!

Biliyorum çilek zamansız ama bazen kızımın itirazlarına karşı gelemiyorum ne yapayım?…

“Pavlova” ismi ünlü Rus balerin Anna Matveyevna Pavlova’dan geliyormuş.

 


Zamanının en önemli balerinlerinden biri sayılan Anna Matveyevna Pavlova, 1926 yılında Yeni Zelanda ve Avustralya turnesine çıkmış. Bu ziyaret Yeni Zelanda’da ‘yılın olayı’ sayılırmış. Rivayete gore, “Dansetmiyor, adeta uçuyor… ” denilen Pavlova’nın şerefine kaldığı otelin şefi bir tatlı hazırlamak istemiş. Balerinin bembeyaz tütüsünden etkilenen şef, bir balerin kadar hafif, kırılgan, narin bir tatlı yapmaya karar vermiş. 

Tütünün ana şeklini, tatlının ‘Fransız Bezesi’ne benzeyen tabanı oluşturur. Üzerindeki krem şanti katı ise tütünün üzerini kaplayan ince kumaşı temsil eder.

Gerekli Malzemeler

4 yumurtanın akı

225 gram pdra şekeri

1 kaşık nişasta

1 kaşık üzüm sirkesi

bir çay kaşığı vanilya

200 gr. krema

20 gr. pudra şekeri

Çilek

Yapılışı ise şöyle;

Fırını 180 dereceye ısıtın...

4 yumurtanın akını mikserle köpürtün, ara ara pudra şekerinden ilave edin.

İyice sıkı kıvam alınca nişastayı ve sirkeyi ekleyin. Kısacık karıştırın yeniden. Kaşıktan akmaz kıvama gelinceye dek çırpın.

Yağlı kağıt serili fırın tepsisine bir spatula yardımıyla 18-20 cm civarı bir çember şeklinde akları yayın.

Kalınlığıda 2 parmak kadar olsun.

Fırını 120 dereceye düşürün ve yaklaşık1 buçuk saat pişirin.

Vaktiniz var ise fırını kapatın ve bir gece fırın içinde bekletin.

Servis öncesi, soğutulmuş kremayı mikserle şanti kıvamına getirin.

Bezenin üzerine yayın, en üstüne de çilekleri dilediğiniz gibi dizin. Pudra şekeri eleyip dilim dilim servis edin.

Krem Karamel

2014'e girerken içimde taşıdığım umutların köpürdüğünü hissettim. Her ne kadar bazı acı haberler de alsam daha ilk günlerinde bu yılın, hayatın anlamsız karmaşasından uzaklaşmanın mümkün olmadığını anladım. Ama umut başka birşey... 

Hedefim olan diplomayı aldım ve artık bir pasta şefiyim. Kendimle mi, başından beri beni destekleyen eşimle mi, tüm düzeni emanet ettiğim anne babamla mı, hasretimle yanıp tutuşan balyanak kızımla mı gurur duyayım şaşırdım. Ama sonunda başardım. 

Bu sefer Paris'te yaşayan kardeşimin evinde kalma şansım oldu. Biricik yeğenimle de hasret giderdim biraz. Her ne kadar miniğimi 3 gün üst üste göremeyeceğim kadar yoğun bir kurs olsa da onlarla olmak ayrıca harikaydı.

Öğrendiklerim sadece bir dosya dolusu tarif gibi görünebilir. Ama hakikaten tecrübeli şeflerimden detaylarını öğrendiğim çikolata ve şekerden ne kadar haz aldığımı anlatmam imkansız. Le Cordon Bleu gerçek bir okul ve her dakikasından ayrı birşey öğreniyorsunuz. Yoğun kurslar zaman açısından daha pratik gibi görünse de gerçekten yoğun bir program olduğundan güçlü bir bünye ve sağlam bir sinir sistemi şart. Sabahların saat 8'den önce ağarmadığı Paris'te, okula karanlıkta girip karanlıkta çıktığımız günlerin sayısı hiç de az değildi doğrusu.

Yeni dostlar edindim, yeni insanlarla tanıştım. Paris'te dolaştım. Kafamı toparladım.

İşte okuldan birkaç demo fotoğrafı. Şeflerin eseri...

Tüm hızımla kavuştuğum ve bir heyecanla kutladığımız yeni yılın ardından yeniden sizlerleyim.

Yepyeni projeler ve girişimler var sırada kısmetse...

Krem Karamel kızımın favorisi. Sizlerle de paylaşıyorum bu pratik tarifi...

KREM KARAMEL

Yarım kilo süt

6 yumurta veya 5 büyük boy yumurta

1 bardak toz şeker

yarım paket vanilya

Yapılışı:

1 bardak şekerin üzerinden 3 çorba kaşığını alın, bir minik sos kabında bir fincan su ile karamel hazırlayın. Şeker koyuca, pekmeze yakın renk alınca hazır demektir.

Kaselerin içini hafifçe ıslatın ve diplerine hazırladığımız karamelden bir kaşık alıp yayın.

Yumurtaları bir kaseye alın ve bir çırpıcı ile şekeri karıştırın, sütü ve vanilyayı da ekleyin. Şeker eriyinceye dek karıştırmaya devam edin. Mikser kullanmayın, yumurtaların köpürmesini istemiyoruz.

Kaseleri bir borcamın ya da tepsinin içine dizin, yarısını geçene dek sıcak su ile doldurun. 

İçlerini yumurtalı karışım ile doldurun.

Önceden 180 dereceye ısıtılmış fırında 35 dakika kadar fırınlayın. 

Fırından aldıktan sonra suyun içinde soğumasını bekleyin.

Servisten önce düz bir tatlı tabağına ters çevirin.

Facebook'ta irmik hanım'ın tatlıları grubundan veya instagramda irmikhanimm olarak beni takip etmeye devam edebilirsiniz.

Hepinize harika bir yıl diliyorum sevgili tatlıseverler...

Limonlu Kek

Canım annem bu keki ilk yaptığında henüz ergenlik döneminde olan erkek kardeşimle kapışa yediğimizi hatırladığım bu tarifi birgün kendi bahçemdeki limonlarla yapacağımı söyleseler acaba ne düşünürdüm? Urla'nın bereketli topraklarında kuytuda az güneş gören ve az esinti alan bir yere diktiğimiz limon ağacımız Mayer tipi gerçek Mersin'li limon veriyor.İnce kabuklu, çekirdekli ve enfes kokulu...hepsini burda öğreniyorum. Gugıl amcaya süreki bahçemizde öten kuşların ne olabileceğini ya da yeni diktiğimiz yabanmersini hakkında daha neler öğrenebiliceğimi soruyorum... Toprağı ve doğayı hissediyorum. Her sabah kızımdan sonra üç aç kediyi kendi karışımlarımla doyuruyor, uzakta yaşam alanlarında (kafes diyemem) mazlum mazlum beni izleyen gece yorgunu dünya güzeli iki Alman kurdu Tango ve Tina'ya uzaktan iltifatlar yağdırıp güne hızlı bir giriş yapıyorum. Bu sabah kahveye gelecek teyzoşum ve biricik kuzenim Tubişim için kolları sıvadım. Tabii dalından bir limon koparıyorum önce. Oda sıcaklığında 4 yumurtayı evet evet kesinlikle sırrı burda, iyi kabarmış pufidik bir kek için mutlaka oda sıcaklığında yumurta kullanıyoruz... Birde ne yapıyoruz: unu eliyoruz.
Yumurtaları mikser maharetiyle biraz kabartınca 2 su bardağı şekeri azar azar ilave ediyoruz. Beyazlaşana dek çırpıyor ve 1 limonun kabuğunu ve suyunu ekliyoruz. Sonra 1 çay bardağı sıvıyağ 1 su bardağı ılık süt koyuyoruz. 3 su bardağı un ve kabartma tozunu içine eliyor ve tahta kaşıkla iyice karıştırıyoruz. Yağlanmış kek kalıbımıza döküp doğru 180 dereceye ısıttığımız fırına gönderiyoruz. Ben bir gece önceden suya koyup şişirdiğim kuru üzümleri de unda çevirip attım bu keke, pek yakıştı...